Een tijdje geleden ging ik met mijn vader een nieuwe telefoon kopen. Zijn iPhone 4 was hoognodig aan vervanging toe, mede doordat Vodafone hem een overjarig toestel had verkocht en het toestel de nieuwste versie van iOS niet meer aan kon. De beste man stamt nog uit de tijd dat je er vanuit kon gaan dat je in winkels nog goed en professioneel advies kreeg. Hierdoor lukte het Vodafone om hem een iPhone 4 te verkopen terwijl de iPhone 5 al uit was. Resultaat: een hopeloos trage telefoon die nagenoeg niet meer te gebruiken was.

Vaak zie ik dat senioren geen idee hebben van de mogelijkheden van een smartphone en hoe ze deze mogelijkheden kunnen benutten. Uitspraken zoals “Ik heb het ding alleen maar om te bellen” en “De jeugd zit alleen maar op dat schermpje te kijken” zullen een ieder niet vreemd in de oren klinken. Wat mij zeer verbaast, is een veel geziene houding waarin men trots vertelt dat men die dingen niet nodig heeft, terwijl je duidelijk ziet dat men zichzelf hiermee tekort doen. Het aantal seniore digibeten is bijna beangstigend!

Zo ging het ook bij mijn vader. Terwijl mijn moeder ooit nog eens een computer aanschafte, leek de digitale revolutie volledig aan mijn vader voorbij te gaan. Hij gebruikte het apparaat wel voor het internetbankieren, maar daar bleef het wel bij. Het apparaat stond op een kamertje weg te stoffen. Het leek hem allemaal weinig te interesseren, ondanks het aandringen van mijn broer en mij om zich er eens meer in te gaan verdienen. Mijn broer en ik zijn allebei werkzaam in de IT en zijn daardoor heel goed op de hoogte van mogelijkheden en kansen die samenhangen met het gebruik van zaken zoals computers en smartphones.

Jarenlang hebben we om mijn vader ingepraat om hem ook enthousiast te krijgen, helaas zonder resultaat. Er kwam weleens een opmerking als “ik zou er eigenlijk eens iets mee moeten doen”, maar daar bleef het wel bij. Daarbij was hij geen uitzondering. Veel van zijn generatiegenoten dachten er precies hetzelfde over.

Mijn broer en ik hadden eigenlijk de hoop al enigszins opgegeven, maar een paar jaar geleden leek er toch iets te veranderen. Na het overlijden van mijn moeder vond mijn vader een nieuwe partner. Die stond een stuk meer open voor de zaken waar wij mijn vader al jaren enthousiast voor probeerden te krijgen. Er kwam een iPad in huis en er werden iPhones aangeschaft. Helaas kon het toch nog enkele dagen duren voordat mijn vader op een SMS-je reageerde en was het niet ondenkbaar dat hij zijn mail twee weken niet las. Sociale media was hem nog volledig vreemd, waardoor hij nog steeds verbaasd reageerde als we op een verjaardag dingen bespraken die wel al maanden geleden op FaceBook hadden gepost. Maar toch leek de verandering ingezet te zijn.

Na de geboorte van mijn zoons belden we mijn vader regelmatig via FaceTime. Onze jongens vonden het prachtig om opa op de telefoon te zien en langzamerhand hebben ze ook iets te vertellen tegen opa. Regelmatig staan ze naast mij als ik op mijn laptop aan het werken ben en roepen ze: “Opa bellen!”. Ze zijn dan ook dolgelukkig als opa oppakt en ze hem op het scherm zien. Aan de reactie van mijn vader kan ik zien dat hij er dan ook echt van geniet. Dit hadden we een paar jaar geleden niet kunnen bedenken!

Nu zijn iPhone 4 defect was, miste hij het apparaat toch wel, of beter gezegd: de mogelijkheden die het apparaat hem bood. Ik was dan ook blij dat hij mij om advies vroeg over een nieuw aan te schaffen toestel. Ik had een redelijk idee van zijn wensen en laten we eerlijk zijn: ik kan hem beter adviseren dan een verkoper in een telecom-winkel. Ik weet hoe hij hem gebruikt en wat zijn wensen zijn. Mijn vader denkt een beetje hetzelfde als ik. Hij wil van alles doen met het apparaat, maar het apparaat moet het werk doen, niet hijzelf. Hij is geen techneut op dit gebied, dus het ding moet gewoon werken en gemakkelijk te bedienen zijn.

Daarmee viel de keuze al snel op weer een iPhone. Hij was al bekend met de gebruikers-interface van iOS en daarbij is iOS toch wel wat gebruikersvriendelijker dan menig Android apparaat. Daarnaast moest het apparaat natuurlijk FaceTime ondersteunen! Omdat mijn vader voornamelijk foto’s schiet en in mindere mate video’s, bleek de 16GB-variant te voldoen aan zijn eisen. Na wat zoekwerk bleek T-Mobile de voordeligste keuze, dus gingen we naar een T-Mobile winkel. Na het vergelijken van de iPhone 6 en de iPhone 6 Plus viel de keuze op de Plus variant.

Thuisgekomen heb ik in rap tempo zijn toestel gebruiksklaar gemaakt en de iCloud backup van zijn oude toestel teruggezet. Vervolgens heb ik hem wat leuke nieuwe features laten zien om hem op weg te helpen. De volgende dag keek ik verbaasd op FaceBook. Mijn vader had iets gepost! Hij had een panorama-foto gemaakt van zijn tuin. Dat hadden we in al die jaren nog nooit gezien! Zou het dan toch nog gaan gebeuren?

Elke week als mijn vader een dagje op onze jongens komt passen, heeft ie ‘s-middags even een rustig moment wanneer de boys liggen te slapen. Daarom liet ik hem eens zien hoe Netflix werkte op onze TV. Net als zijn iPhone is het gemakkelijk te bedienen en hij vindt het leuke om series en documentaires te kijken. Toen Netflix geen afleveringen meer bood van zijn favoriete serie, besloot ik eens om een sprongetje te wagen. Ik had een mediacenter gebouwd met een RaspBerry Pi. De gebruikersinterface is een stuk minder gemakkelijk dan die van Netflix, maar ik besloot het toch te proberen. Mijn vader leek het allemaal erg leuk te vinden. Elke week keek hij weer een paar afleveringen van zijn serie. Onlangs vroeg hij me zelfs of ik ook zo’n mediacenter voor hem kon bouwen. Mijn mond viel bijna open van verbazing…

Afgelopen week bereikte de transformatie toch wel zijn climax. In het dorp, waar mijn vader woont, is een glasvezel-initiatief opgestart. Zoals wel vaker bij dit soort initiatieven, bleek het ook in zijn dorp lastig om voldoende geïnteresseerden te vinden die nodig zijn voor de aanleg van een dergelijke glasvezelnetwerk. Tegen mijn verwachtingen in zat mijn vader te vertellen dat hij zich aangemeld had en dat ie niet snapte waarom niet iedereen dat deed, omdat het zoveel voordelen bood ten opzichte van de Ziggo-kabel.

In twee jaar tijd is mijn vader veranderd van een totale digibeet naar iemand die openstaat voor nieuwe dingen en ziet hij welke voordelen deze nieuwe technologieën hem bieden. Van passief toekijken tot een actieve gebruiker. Van iemand die na weken pas reageert op een SMS tot iemand die foto’s post op sociale media. Van iemand die zijn mail nooit leest tot de FaceTime-opa waar mijn jongens zo dol op zijn. Ik ben trots op mijn vader…

Reacties