Project Klapkar – Deel 6

Onze klapkar was nu eindelijk gereed om een keer te gaan proefkamperen. Het is voor ons de eerste keer dat we gaan kamperen, dus leek het ons verstandig om eerst maar eens wat dichter bij huis onze klapkar op te zetten. De keuze viel op camping “De Leistert” in Roggel. Deze camping biedt veel speelmogelijkheden voor de jongens, iets dat we erg belangrijk vinden.IMG_0627

Camperen met korting

Via internet vond ik de ACSI campingcard. Met deze kaart krijg je bij veel campings een leuke korting in het voor- en naseizoen. Zo ook bij camping “De Leistert”. Kinderen tot vijf jaar mogen zelfs gratis kamperen. Met de ACSI-card kunnen we zo bij deze camping kamperen voor slechts €17 per nacht. En dat is inclusief toegang tot het binnenzwembad.

Beginnersfoutjes

Zoals gezegd zijn we geen ervaren kampeerders. Gelukkig hadden we bij het opzetten van de vouwwagen een lekker zonnetje en deden we het heerlijk rustig aan. Op elk kampeerveld stond een speeltoestel waar onze jongens dankbaar gebruik van maakten. Natuurlijk stonden de leukste toestellen op de verste velden, dus regelmatig moesten we weer op zoek naar de heren omdat ze er weer tussenuit gepiept waren. Zo gebeurde het dat we 4 uur (!) deden over het opzetten van de volledige vouwwagen.

Het slaapgedeelte stond er binnen no-time. Het opzetten hiervan hadden we dan ook goed geoefend in onze achtertuin. De voortent was echter een ander verhaal. Ik had hem al eens opgezet, maar nog niet met Cindy, dus het was nog een heel gepuzzel. Toen alles eenmaal stond zijn we lekker frietjes gaan eten in de camping-snackbar. Natuurlijk hebben we na de frietjes nog een heerlijk softijsje genomen. Daar wilde Bas eerst niets van weten. Toch vond hij de discodop van mama’s ijsje wel erg interessant en uiteindelijk heeft ie lekker meegesmuld van mama’s ijsje.

De camping beschikt over een leuke binnenspeeltuin met een “valtoren”. Onze jongens zijn er helemaal wild van. Steeds wilden ze weer terug naar de binnenspeeltuin en Bas ging dan ook regelmatig op eigen houtje naar de binnenspeeltuin toe, wat mama’s toch iets minder vond.

‘s-Avonds begon het toch nog flink te regenen. Doordat we de vouwwagen al eerder in de regen een week hadden laten staan, wisten we dat ie waterdicht was, dus we maakten ons nergens zorgen over. De volgende ochtend kwamen we er achter dat het tenttapijt behoorlijk doorweekt was op één plek. Onder het tenttapijt lag een zeil, waarvan er wisten dat er een gat zat in het midden, maar we hadden gedacht dat het niet zo’n vaart zou lopen…. wel dus!

IMG_0606
Cindy ’s avonds in de voortent bij de gordijntjes.

Omdat de camping voor onze aankomst behoorlijk veel regenbuien had te voortduren, was de grond natuurlijk helemaal verzadigd. Als je over het gras liep, hoor je het soppen. We ontdekten dat twee peuters behoorlijk veel water naar binnen kunnen lopen, waardoor je tenttapijt ook niet bepaald droog blijft. Doordat er her en der nog wat modderpoelen lagen, bleek dat de drie setjes kleding voor de jongens niet toereikend waren. We hebben het wel enigszins gered door de kleding te drogen, maar we hadden beter wat meer kleding voor de jongens mee kunnen nemen.

Eén keer zijn we zelfs doorweekt terug gekomen bij de vouwwagen. We hebben nu wel geleerd dat de Buienradar-app niet zo nauwkeurig is als je zou vermoeden. Een keer omhoog kijken geeft je veelal een veel accurater beeld van aankomende regenbuien.

De loopfietsjes, die we voor de jongens hadden meegenomen, zijn helemaal niet uit de dakkoffer geweest. We hadden deze voor de zekerheid meegenomen, maar op de camping was zoveel te doen voor ze, dat we de feitjes helemaal niet gebruikt hebben.

Ondanks dat we bakken hadden gekocht voor in de vouwwagen, hebben we die te weinig gebruikt. Beter hadden we meer kleding erin gedaan, in plaats van in de grote weekendtas die we hadden meegenomen. Deze tas stond nu steeds in de weg, terwijl we de bakken gemakkelijk hadden kunnen opstapelen in de voortent.

Tijdens het afbreken kwamen we er achter dat het toch wel iets meer werk was dan dat we vermoed hadden. Hierdoor werd het vertrek toch een beetje een haastklus, aangezien we moesten vertrekken vóór 12.00 uur. Uiteindelijk reden we om 12.15 uur de camping af. Ondanks enkele beginnersfoutjes hebben we een geslaagd weekend gehad.

Voor de volgende keer halen we een nieuw grondzeil en een droogloopmat voor de ingang van de voortent. Voor het opzetten van de voortent hebben we ook al een paar ideeën om het wat efficiënter te doen. Hierbij gaan we veel meer gebruik maken van de bakken in de vouwwagen.

Internet op de camping

Enkele jaren geleden zou ik nog de WiFi-verbinding van de camping hebben gebruikt, maar sinds 4G is de internettoegang op de camping relatief duur geworden in vergelijking met 4G. Nu moet ik wel zeggen dat de WiFi-dekking op het eerste gezicht behoorlijk goed is. Her en der zie je dan ook behoorlijk professionele WiFi-antennes hangen. Voor 24 uur internettoegang betaal je €5. Kies je voor toegang voor langere tijd, dan betaal je verhoudingsgewijs minder. Het is echter wel zo dat de bandbreedte van de camping beperkt is. Als veel gasten tegelijkertijd gebruik maken van de verbinding, dan wordt het allemaal toch wel wat traag.

Daarom heb ik ervoor gekozen om mijn iPhone als persoonlijke hotspot te gebruiken. Hierdoor kan ik met mijn laptop toch supersnel internetten via de 4G-verbinding. Voor mensen met een beperkt data-abonnement is dit wellicht niet interessant, maar aangezien ik per maand 5GB mag verstoken is het ruim voldoende voor een weekendje op de camping. In het gebied waar camping “De Leistert” ligt (midden-Limburg) is het GSM-bereik niet beperkt door heuvels e.d. Daarnaast heeft mijn provider (T-Mobile) de laatste jaren zijn netwerk enorm verbeterd.

Met dit weekendje proefkamperen kwam er een voorlopig einde aan project “Klapkar”. Over enkele weken gaan we een weekje naar Zeeland en zullen we zien of we genoeg hebben geleerd om volwaardige kampeerders te worden.

Project Klapkar – Deel 5

De lade voor de bermkeuken is nu helemaal af. Hij is zelfs flexibel in te richten. Zo kunnen onder het bestekbakje 1 grote of 2 kleinere compartimenten gecreëerd worden. Superhandig voor allerhande keukengerei. De lade is lichtgrijs geschilderd, net zoals de metalen binnenkant van de keuken. Nu alleen nog even een setje campingbestek kopen.

IMG_0579

IMG_0580Anders laden

Inmiddels zijn we er ook achter dat we de campingstoelen ook prima onder het dekzeil kunnen vervoeren. Dat scheelt natuurlijk enorm veel ruimte in de vouwwagen zelf. Op die plek hebben we nu handdoeken en beddengoed gelegd in vacuumzakken. Door die te gebruiken besparen we ook weer enorm veel ruimte. We hebben ze voordelig rechtstreeks in China besteld met een handpompje zodat we ze ook voor de terugreis kunnen gebruiken. Hoewel dit handpompje prima werkt, heb ik we voor de zekerheid ook nog eentje besteld die op de 12V-aansluiting van de auto werkt. Het is immers bedoeld voor de vakantie en dan zijn wij nu eenmaal liever lui dan moe.

Tuinstoelen onder het dekzeil van de vouwwagen.

Ook boven op de bermkeuken bleek onder het dekzeil nog plaats te zijn. Ideaal voor de afvalwatertank. Ook het afwasteiltje past prima in de gootsteen. Het is een beetje als het inruimen van je vaatwasser: er past veel meer in als je er een beetje over nadenkt.

Nog een kleine reparatie

Het insectengaas in de slaapcabines bleek een aantal scheurtjes te bevatten.Hoewel het maar enkele kleine scheurtjes waren (maximaal 3cm), leek het ons toch verstandig om deze te repareren zodat ze niet verder zouden kunnen scheuren. Helaas wisten we niet hoe we de reparatie het beste konden uitvoeren, maar na een beetje speuren op internet kwamen we uit bij Tear-Aid. Dit is een patch voor reparatie van allerhande (kunst)stoffen. Type B is speciaal geschikt voor vinyl en we hebben het gaas er keurig mee kunnen repareren.

Project Klapkar – Deel 4

Dit weekend hebben we de bermkeuken onderhanden genomen. Om te beginnen hebben we een lade gemaakt. Vermoedelijk heeft die er ooit ingezeten omdat de geleiders nog aanwezig waren. Omdat mijn zaagtafel bij mijn vader stond, besloten we bij hem thuis deze lade te gaan maken. De grap is dat we uiteindelijk de zaagtafel helemaal niet gebruikt hebben!

Bergkeuken geleiders

De zijkanten (en het front) van de lade hebben we gemaakt van 9mm populier multiplex omdat deze houtsoort erg licht is en dat is belangrijk omdat we het gewicht van de vouwwagen zo laag mogelijk willen houden. Voor de bodem van de lade hebben we 4mm triplex gebruikt. Het hout hebben we voordelig gekocht en op maat laten zagen bij Stevens Hout in Venray. Dit is toch een stukje voordeliger omdat je enkel koopt wat je nodig hebt en niet, zoals bij de bouwmarkt, hele platen hoeft te kopen waar je maar een stukje van gebruikt. Ook heb je op deze manier alles meteen op maat gezaagd. Nadat we een bakje hebben gemaakt (verspijkerd en verlijmd) hebben we aan beide zijden een kunststof hoekprofiel gelijmd. Helaas bleek het profiel te dun. Daarom hebben we er nog een kunststof strook onder gelijmd.

IMG_0556IMG_0557IMG_0559IMG_0560

De lade paste nu prima in de geleiders. We hebben hem extra diep gemaakt om de ruimte zo optimaal mogelijk te benutten. Later gaan we hier een bestekbakje voor maken zodat de lade als het ware een soort dubbele bodem krijgt. Hierdoor kunnen we allerhande spulletjes onder de bestekbak gelegd worden zoals allerhande keukengerei.

Nu we hadden geverifieerd dat de lade paste, werd het tijd om het frontje erop te zetten. Daar hoorde natuurlijk ook een handgreep bij. Mijn vader bleek nog enkele reserve-grepen van zijn keuken te hebben liggen.

IMG_0562

Om het geheel af te werken hebben we ook aan de voorkant een kunststof profiel geplaatst. Hierover hebben we tijdelijk een stuk tape geplakt, zodat de lijm de tijd heeft om uit te harden.

IMG_0563

IMG_0564

Nu moeten we het bestekbakje nog maken en bepalen of we het frontje gaan schilderen of blank schuren en vernissen, maar dat zien we later wel.

De waterafvoer

In de bermkeuken zitten allerlei slangen voor de waterafvoer, maar uiteindelijk komt er een enkele slang onder uit de bodem. Daar kunnen we natuurlijk een emmer onder zetten, maar liever voeren we het water toch wat hygiënischer af. Daarom hebben we bij De Wit in Schijndel een afvalwatertankje gekocht. Deze kan onder de bergkeuken geplaatst worden. Helaas bleek de slang van de afvalwatertank breder dan de slang die gebruikt was in de bermkeuken, dus ben ik ook nog even naar de Kampeeroase in Elst gereden. Deze kampeerwinkel is wat kleiner dan die van de Wit, maar daardoor nemen ze ook echt nog de tijd om met je mee te denken. Een koppelstukje bleek de oplossing en voor het gemak kreeg ik er nog een gratis stukje slang bij. Om het koppelstukje aan de slang te bevestigen heb ik een föhn gebruikt. Door de slang te verwarmen is hij niet alleen veel gemakkelijker aan het koppelstuk te bevestigen, bij het afkoelen sluit de slang ook nog eens strak om het koppelstuk waardoor lekkage wordt voorkomen.

Photo-2016-05-28-19-42-22_0572

Photo-2016-05-28-19-43-04_FullSizeRender

In eerste instantie hebben we de slang flink aangedraaid op de tank, maar toen bleek dat wanneer er teveel water ineens afgevoerd moest worden er geen lucht uit de tank kon ontsnappen. Hierdoor loopt het water nauwelijks nog weg. Toen hebben we de rode dop ietsje los gedraaid. Omdat de slang rechtstreeks in de tank loopt, lekt er geen water, maar de lucht uit de container kan dan wel ontsnappen.

Gemak dient de mens

Een tijdje geleden heb ik via Marktplaats een campingkoelkast op de kop getikt. Deze koelkast heeft een klep aan de bovenzijde en werkt op 230V, 12V en gas. De klep aan de bovenzijde is erg handig omdat koude altijd naar beneden zakt. Zo heb je minder verlies wanneer je de koelkast opent. Het nadeel is dan wel dat je steeds moet bukken. Daarom hebben we een handige koelboxstandaard gekocht. Hierdoor hoeven we niet steeds meer te bukken.

Photo-2016-05-28-19-43-27_0573

Project Klapkar – Deel 3

Afgelopen zaterdag ben ik een stukje gaan rijden met de vouwwagen om te testen of ik de remmen goed had afgesteld. Wanneer ik over drempel heen reed, viel meteen op dat hij een stuk meer veerde dan voorheen. De nieuwe rubbers doen dus blijkbaar hun werk. Na een kilometer of 20 over de snelweg had ik het idee dat ik de remmen toch iets te strak had afgesteld, dus stopte ik om eens aan de remtrommels te voelen… en ja hoor… die waren aardig warm. Na het iets losser afstellen van de remmen was ook dit probleem opgelost.

Intussen hebben we ook nog een feature ontdekt die we eerder nog niet gezien hadden. Het deurtje van de bermkeuken bleek je ook te kunnen gebruiken als achterwand voor het fornuis. Dat zal aardig wat vetvlekken in het tentdoek schelen!

IMG_0547 IMG_0548

Tot slot ben ik nog even bij mijn broertje op de koffie geweest en mijn neefje Gijs vond het toch wel heel spannend wat er achter de auto hing, vooral toen we hem vertelde dat er een tent in zat. Toen kwamen we er natuurlijk niet meer onderuit om hem even op te zetten. Nu moet ik zeggen dat ik daar erg handig in begin te worden…

Kamperen op de Brabander in Venray
Camping Venray was geopend.

Project Klapkar – Deel 2

Het heeft even geduurd, maar de as van onze klapkar is eindelijk voorzien van nieuwe rubbers. Daardoor staat ie nu niet alleen recht, maar ook een stukje hoger. De zwenk-armen (waar de wielen aan vast zitten) stonden voorheen recht ten opzichte van de as en nu wijzen ze in een hoek van 20 graden naar beneden, zoals het hoort. Het bleek nog niet gemakkelijk om aan de juiste rubbers te komen, maar de heren van Nexus Aanhangers in Wijchen is het gelukt en ze hebben de as vakkundig gerepareerd.

IMG_0539
De bak hangt nu duidelijk hoger boven de wielen.

Voor het repareren van asrubbers moet je inclusief materialen en arbeid rekening houden met zo’n €250 aan kosten. Bij verschillende aanhangerbedrijven die ik gebeld heb gaven ze het advies om de gehele as maar te vervangen vanwege de kosten. Echter, omdat de vouwwagen beschikt over een geremde as, is het qua kosten toch interessanter om de as te repareren in plaats van te vervangen. Een nieuwe as kost inclusief wat laswerk om het op maat te maken toch al gauw ruim het dubbele.

Gisteren heb ik samen met mijn vader de as weer onder de klapkar geschroefd. Dit is geen klusje voor één persoon, simpelweg omdat die as nogal wat weegt. Het bevestigen van de as aan het frame is eenvoudig met 4 bouten. Het bevestigen van de wielen is wat lastiger, omdat er weinig ruimte is tussen bevestigingspunt en de wielbak. Na wat zoekwerk bleek het het gemakkelijkst om het wiel van achteruit schuin in te steken. Hiervoor moesten de steunen van de vouwwagen aan de achterzijde wel eerst omlaag gedraaid worden.

IMG_0541
De klapkar staat nu mooi recht op zijn pootjes…

Vandaag heb ik de remmen afgestemd. Dit is toch wel een nauwkeurig klusje omdat de de vouwwagen beschikt over een oplooprem. Te strak afgesteld zorgt ervoor dat de wagen continu gaat remmen en dat zou naast hete remmen ook een hoog brandstofverbruik opleveren. Te los afgesteld zorgt ervoor dat de oplooprem niet wordt ingeschakeld en dat de vouwwagen dus niet meeneemt wanneer de auto remt. Ook de handrem werkt nu prima. Morgen ga ik een stukje proefrijden om te kijken of de kar niet naar één kant trekt tijdens het remmen. Als dat het geval is, zal het ding toch even op de rembank moeten.

Project Klapkar – Deel 1

Dit jaar gaan we voor het eerst met de boys op vakantie. Ze zijn inmiddels 3 jaar en dus hoeven we niet meer te zeulen met bedjes, kinderwagens, etc.

De grote vraag is natuurlijk: waar gaan we naartoe? Het leek Cindy en mij leuk om met de boys naar de zee te gaan. Gaan we dan in een huisje, hotel of gaan we kamperen? Dat laatste leek ons wel leuk, omdat onze jongens graag buiten spelen en op een camping kun je natuurlijk lekker ravotten. Eén probleempje: we hebben geen tent of caravan. Nu is zoiets natuurlijk snel aangeschaft, maar is het wel iets voor ons?

Om het eens te proberen heb ik daarom een tweedehands vouwwagen aangeschaft. Een prima karretje, al wat ouder maar op het eerste gezicht in goede staat. Ik kon hem ophalen in het limburgse Reuver. Daar kocht ik het ding van een stel dat er zelf jarenlang plezier van had gehad. De vader van de vrouw was er ook bij: zo’n echte oude limburgse baas die mij vol enthousiasme van allerlei advies voorzag omtrent de vouwwagen. Hij vertelde me dat hij de oplooprem onlangs nog helemaal doorgesmeerd had en zette ook nog even de bandjes op spanning. Afgaande op zijn schuurtje met enorme hoeveelheid gereedschap kreeg ik het idee dat hij wel wist waar hij het over had. Gelukkig maar, want ik had zelf geen idee!

Ik heb in mijn hele leven misschien twee keer met een aanhanger gereden en van vouwwagens had ik al helemaal geen kaas gegeten. Nadat we de uitgestelde vouwwagen onder vakkundige leiding van de oude baas weer hadden ingeklapt, legde hij me nog even uit hoe ik hem veilig aan de auto moest bevestigen. Daar ging ik dan: op weg naar huis met onze eerste klapkar…

IMG_0414
Tom en Bas vinden de vouwwagen geweldig!

Onderweg merkte ik het effect van de oplooprem. In tegenstelling tot eerdere ervaringen met aanhangers, voelde ik het ding niet duwen als ik remde. Zonder problemen reed ik het ding naar Nijmegen. Eenmaal thuisgekomen raakten de boys erg enthousiast. Ze hadden geen idee wat het was, maar er hing iets achter papa’s auto en dat was natuurlijk heel spannend. Ik legde aan Tom uit dat er een tent in de kar zat. Zijn reactie: “Dat is leuk, papa! Dan kunnen we kamperen in het bos!” (Blijkbaar was het onderwerp al behandeld bij Dora…)

IMG_0422
Voor het eerst opgezet, nog niet perfect maar wel waterdicht!

Een paar dagen later hebben we het ding opgezet in de tuin. Dit ging redelijk gemakkelijk, op de voortent na. De labels op de tentstokken hadden grotendeels losgelaten, waardoor het een leuke puzzel werd. Na 3,5 uur stond het ding eindelijk. Inmiddels hebben we de stokken allemaal opnieuw gelabeld, zodat we op vakantie niet meer zoveel tijd kwijt zijn aan het opzetten van de voortent.

Na een weekje met een paar regenachtige dagen wisten we dat het tentdoek inderdaad waterdicht was. Het enige dat nog miste waren enkele haakjes voor de slaapcabines. Verder kregen we één van de inschuifbare steunen voor het keukentje niet helemaal ingeschoven. Dat lukte wel toen we in Reuver de boel inklapte, dus ik zal el iets fout gedaan hebben, dacht ik.

De vouwwagen paste prima in onze garage, nadat we deze eens flink hadden uitgemest. Na een week of twee hebben we hem nog eens opgezet in de tuin en hebben we de slaapcabines uitgewassen. Ook deze keer hadden we problemen met het inschuiven van de keukensteunen. Daarom ging ik eens goed kijken waarom het niet lukte en kwam tot de conclusie dat er een steun tegen het wiel aan kwam. Na verdere inspectie zag ik dat de rechterkant van de vouwwagen lager hing dan de linkerkant. Wellicht een probleempje met de vering?

Toen ben ik eens op internet gaan zoeken en al snel had ik de oorzaak van het probleem gevonden. Een vouwwagen schijnt net als elke aanhanger te beschikken over een torsie-as. Daarin zitten rubber strengen geperst die zorgen voor de vering. Je raadt het al: die bleken defect. Dit kan komen door te zware belading of gewoon doordat de rubbers uitgedroogd zijn. Gezien de leeftijd van onze klapkar was de laatste optie het meest aannemelijk.

IMG_0518
Beetje scheef?

Een week geleden had ik nog nooit gehoord van een torsie-as, maar inmiddels heb ik via het internet al aardig wat kennis opgedaan. Zo schijnt onze klapkar op een as te staan van het merk Al-Ko, dat uit Duitsland komt. Ook begrijp ik inmiddels hoe een oplooprem werkt en dat dit direct met de as te maken heeft. Ook begrijp ik nu dat niet elke aanhangerboer de asrubbers kan vervangen. Vaak kreeg ik te horen dat ik vanwege de kosten er beter een nieuwe as onder kon zetten. Die keutel werd steeds snel ingetrokken wanneer ik uitlegde dat het om een geremde as ging. Het vervangen van deze rubbers blijkt een specialistisch klusje te zijn waarbij je speciaal gereedschap nodig hebt en het lijkt erop dat niet elk bedrijf hierover beschikt.

Daarbij komt dat de Al-Ko as onder onze vouwwagen gemodificeerd is zodat ie in de ingebouwde wielkasten past. Een vouwwagen blijkt daarin toch iets anders te zijn dan een gewone aanhanger. Hierdoor is het domweg vervangen van de as toch wat moeilijker. Ja, een week geleden wist ik nog niets en nu begin ik toch aardig thuis te raken in de materie. De zwenkarmen onder de vouwwagen horen volgens de specificaties van de fabrikant zo’n 30 graden naar beneden te wijzen. Bij onze vouwwagen was dat niet meer het geval, in plaats van 30 graden naar beneden wezen ze zo’n 5 tot 10 graden omhoog! Het ding stond dus veel te laag op zijn pootjes. Hij veerde nog wel en er was nog voldoende ruimte in de wielkasten, maar toch… Op internet ben ik toen gaan zoeken naar een oplossing: repareren of een nieuwe as? Een nieuwe as bleek aardig prijzig, omdat het een geremde as is. Die worden niet zoveel toegepast op lichte aanhangers, maar op een camping is het toch wel handig als je het ding op de rem kunt zetten zodat je niet aan het rollen gaat terwijl je ligt te slapen.

IMG_0520
De klapkar op bokjes.

Na wat zoeken en rondbellen heb ik een aanhangerbedrijf gevonden in Wijchen dat de rubber strengen in de as kan vervangen. Vreemd genoeg vind je er op internet erg weinig over, behalve caravanbedrijven die het ook doen, maar die rekenen bijna twee de kosten die ik nu moet afrekenen!

Vandaag heb ik samen met een maatje de as onder de vouwwagen gehaald en nu staat onze klapkar op bokjes. Maandag gaat de as naar de reparateur en hopelijk kunnen we hem er volgende week weer onder zetten. Blijkbaar heb ik niet alleen een vouwwagen gekocht, maar ook een nieuw hobby-project… (to be continued)…

IMG_0522
De boosdoener: de torsie-as