Launchmenu’s in Retropie

Wanneer je een spel opstart in RetroPie, krijg je het zogenaamde launchmenu te zien. Hier kun je diverse zaken instellen voor het spel dat opgestart wordt. Je kunt door het menu heen lopen met je game-controller.

Helaas is dit erg vervelend wanneer je je kinderen spelletjes laat spelen en ze in al hun ongeduld op de knoppen van een controller beginnen te drukken. Ze verdwalen dan in de menu-structuur en krijgen hun spelletje niet opgestart.

Daarom is het wenselijk om deze optie uit te schakelen. Gelukkig kan dit erg eenvoudig:

  • Ga naar het instellingen-menu van RetroPie.
  • Kies Run Command Editor

  • Ga met de toetsen op je game-controller naar optie 3 en kies deze. Hiermee verzet je de instelling van Enabled naar Disabled.
  • Druk op rechts op je game-controller om naar Cancel te navigeren en kies deze optie.

Vanaf nu krijg je bij het opstarten van een spel nog wel het launch menu te zien, maar je kunt hem niet meer bedienen via de game-controller.

Reacties

Fysieke schijf benaderen vanuit VirtualBox

harddrive

Wanneer je VirtualBox gebruikt, heb je in de meeste gevallen virtuele harddisks aangemaakt. Toch kan het in sommig gevallen ook wenselijk zijn om een fysieke harddisk vanuit je virtuele machine te benaderen. Bijvoorbeeld wanneer je je NAS virtueel draait of wanneer je een harddisk vanuit een andere machine hebt gehaald.

VirtualBox biedt de mogelijkheid om een virtuele harddisk toe te voegen die rechtstreeks communiceert met je fysieke harddisk. Deze methode wordt ook wel raw hard disk access genoemd.

Overzicht van aangesloten harddisks

Om te beginnen hebben we een overzicht nodig van de harddisks die aangesloten zijn. Dit doe je als volgt:

Windows

Open Disk ManagementJe ziet nu de disk nummers aan de linkerzijde. Straks ga je deze gebruiken als PhysicalDrive0, PhysicalDrive1, enz.

Linux

Voer het volgende commando uit:

fdisk -l

MacOS

Voer het volgende commando uit:

diskutil list

Open nu de command line interface van je besturingssysteem. Wanneer je Windows gebruikt, dien je eerst naar de directory te gaan waar VirtualBox geïnstalleerd is:  cd C:\Program Files\Oracle\VirtualBox

De virtuele drive aanmaken

Windows

VBoxManage internalcommands createrawvmdk -filename "C:\Users\<user_name>\VirtualBox VMs\<VM_folder_name>\<file_name>.vmdk" -rawdisk \\.\PhysicalDrive#

Vervang de # door het nummer van de harddisk die je wilt gebruiken.

Linux

VBoxManage internalcommands createrawvmdk -filename "</path/to/file>.vmdk" -rawdisk /dev/sdx

Vervang de x door de drive die je wilt gebruiken, dus bijvoorbeeld /dev/sdb of /dev/sdc.

MacOS

VBoxManage internalcommands createrawvmdk -filename "</path/to/file>.vmdk" -rawdisk /dev/disk#

Vervang de # door het nummer van de harddisk die je wilt gebruiken, dus bijvoorbeeld /dev/disk1 of /dev/disk2.

Het aangemaakte VMDK-bestand zal erg klein zijn omdat het enkel maar je fysieke harddisk verwijst. Nu kun je deze VMDK koppelen aan je virtuele machine. Om dit te doen open je de instellingen van je VM, klik op Instellingen, vervolgens op Opslag en voeg een harddisk toe. Kies nu de optie Kies een bestaande schijf en selecteer de VMDK die je zojuist hebt aangemaakt.

Reacties

Raspberry Pi als spelcomputer

Een Raspberry Pi is uitermate geschikt voor leuke hobby-projecten. Zo wordt hij in ons huis reeds ingezet als telefooncentrale, mediaspeler en domotica-controller. Een andere leuke toepassing is om hem in te zetten als spelcomputer. In dit artikel lees je hoe je met een Raspberry Pi een relatief goedkope spelcomputer kunt maken en er héél veel (gratis) spelletjes op kunt spelen. Het systeem ondersteunt namelijk bijna alle game-console die we uit onze jeugd kennen, zoals de Super Nintendo en de Sega MegaDrive.

Je hebt de volgende hardware nodig: (Klik op de links om goedkoop te bestellen)

Om te beginnen bouw je de Raspberry Pi in de behuizing. Vervolgens sluit je de game-controllers aan op de USB-poorten van je Raspberry Pi.

Nu gaan we de benodigde software installeren. Hiervoor moeten we een image-bestand downloaden. Dit bestand moet op de micro-SD kaart geplaatst worden. Hiervoor moet je de SD-kaart middels de cardreader op je computer aansluiten. Vervolgens hebben we nog een stukje software nodig om het image-bestand op de SD-kaart te plaatsen:

  • Gebruik je Windows, dan kun je hiervoor Win32DiskImager gebruiken.
  • Gebruik je Linux of een Mac, dan adviseer ik je Etcher te gebruiken.

Als je het image-bestand op de SD-kaart geplaatst hebt, verwijder je deze uit je computer en steek je hem in de Raspberry Pi. Sluit nu de Raspberry Pi via de HDMI-kabel aan op je TV. Verbind de Raspberry Pi met je netwerk met behulp van de netwerkkabel. Tot slot sluit je een game-controller en de voedingsadapter aan en wacht je een minuutje totdat het apparaat is opgestart.

Wanneer de Raspberry Pi volledig is opgestart, krijg je het volgende scherm te zien:

Druk nu op een knop op de game-controller en je krijgt de naam van de controller te zien:

Druk nu weer op een knop om de controller te configureren:

Volg nu de instructies op het scherm.Als je geen knoppen meer hebt om te configureren, houd je gewoon een willekeurige knop ingedrukt om deze over te slaan. Zodra je bij OK komt, druk je op de knop die je als “A” geconfigureerd hebt.

Wifi instellen

De RetroPie is nu aangesloten via een netwerkkabel. Hoewel dit op zich prima werkt, is een draadloze verbinding wellicht wat handiger. De Raspberry Pi 3B(+) beschikt over onboard Wifi, dus een draadloze verbinding is eenvoudig op te zetten. Kies allereerst het volgende menu-item op de RetroPie:

Je komt nu in het instellingen-menu. Daar vindt je de optie Show IP. Kies deze optie en je krijgt een nieuw scherm te zien met het IP-adres van je RetroPie.

We kunnen nu een SSH-sessie opzetten naar de RetroPie. Als je een Windows-PC gebruikt, dan kun je hiervoor Putty gebruiken. Linux- en Mac gebruikers kunnen een SSH-sessie opzetten vanuit de terminal. Om via SSH in te loggen heb je een gebruikersnaam en wachtwoord nodig. De standaard gebruikersnaam voor de RetroPie is pi en het wachtwoord is raspberry.

Wanneer je via SSH ingelogd bent op je RetroPie, maak je eerst een bestand aan met de Wifi-instellingen:

nano /boot/wifikeyfile.txt

Voeg de volgende regels toe:

ssid="<naam_van_je_wifi_netwerk>"
psk="<je_wifi_wachtwoord>"

Vervolgens gebruik je de toetsencombinatie CTRL+X om het bestand op te slaan.

Nu ga je op de RetroPie weer naar het instellingenmenu, waar we eerder de optie Show IP gebruikten. Deze keer kies je de optie Wifi. Je krijgt nu een nieuw scherm te zien, waar je optie 3 kiest: Import wifi credentials from /boot/wifikeyfile.txt.

De instellingen voor de wifi worden nu door de RetroPie gebruikt. Omdat de RetroPie nu gebruikt maakt van zowel de bekabelde verbinding als de draadloze verbinding, kan hij nog steeds benaderd worden via het eerder opgezochte IP-adres. Wanneer je echter de netwerkkabel ontkoppelt, zal hij alleen bereikbaar zijn via het IP-adres van de Wifi-adapter. Deze is wederom op te zoeken via de optie Show IP in het RetroPie instellingen-menu.

Games toevoegen

Nu je RetroPie klaar is voor gebruik, wordt het tijd om spelletjes toe te voegen. Er wordt gebruik gemaakt van zogenaamde ROM’s. Dit zijn digitale versies van de game-cartridges die vroeger gebruikt werden in game-consoles. Deze ROM’s zijn gratis op het internet te downloaden. Om je op weg te helpen kun je alvast de onderstaande games downloaden:

Wanneer je de games hebt gedownload, kun je ze op je RetroPie zetten. Dit kan eenvoudig via je netwerkverbinding. De RetroPie ondersteunt namelijk het SMB-protocol waarmee je bestanden kunt versturen over je netwerk. Hiervoor open je een SMB-share op je RetroPie:

Voor Windows-gebruikers:

Ga naar Start->uitvoeren en typ:

\\retropie

Voor Mac-gebruikers:

Toets CMD+K en toets:

smb://retropie

Je krijgt nu de SMB-shares van je RetroPie te zien in je Verkenner (Windows) of je Finder (Mac). Kies nu de roms share.

roms in finderDeze share bevat een mappen voor de verschillende game-console, zoals bijvoorbeeld Nintendo Super Entertainment Set (snes) of Sega Megadrive (megadrive). De ROM’s dienen nu in de mappen geplaatst te worden van de bijbehorende systemen. Je kunt ze er eenvoudig naartoe slepen en de bestanden worden automatisch gekopieerd.

Zodra de spelletjes gekopieerd zijn, moet de RetroPie nog even opnieuw gestart worden zodat de nieuwe spelletjes herkend worden. Dit doe je door op de game-controller op Start te drukken en dan de optie Quit en vervolgens Restart te kiezen. Zodra het apparaat opnieuw is opgestart, zul je zien dat er in het menu systemen zijn bijgekomen. Wanneer je een systeem kiest met de toetsen op je game-controller, krijg je de geïnstalleerde spelletjes te zien. Selecteer het gewenste spel en start het met de A toets op je controller.

Meer games downloaden

Als je nog meer games wilt downloaden, kijk dan eens bij http://www.completeroms.com. Hier kun je een enorme hoeveelheid games downloaden voor verschillende platformen.

Meer leren over RetroPie?

Als je meer weten leren over de mogelijkheden van een RetroPie, kijk dan ook eens op https://retropie.org.uk.

Reacties

E-mail ondertekenen met PHP

digital-signature

Het digitaal ondertekenen en versleutelen van e-mails voorkomt het onderscheppen, lezen en wijzigen van e-mails door derden. Het geeft de ontvanger de garantie dat het bericht ongewijzigd en van jou afkomstig is. Als de ontvanger ook een certificaat heeft, kun je versleutelde e-mail verzenden waardoor deze alleen voor de ontvanger te lezen is.

Ik gebruik deze functionaliteit al geruime tijd en eerlijk gezegd was ik verbaasd dat het nog geen standaard praktijk is geworden voor bedrijven. Het zou het phishing-probleem volgens mij grotendeels oplossen.

Onlangs kreeg ik de vraag of dit ook op een webserver mogelijk zou zijn, bijvoorbeeld bij het geautomatiseerd versturen van e-mail. Hierop besloot ik dit eens uit te zoeken. Het blijkt nog niet eens zo moeilijk om dit in PHP te realiseren.

Stap 1: Een certificaat verkrijgen

Een e-mail certificaat kun je bij verschillende aanbieders aanschaffen. Er zijn ook aanbieders van gratis e-mail certificaten en Comodo is zo’n aanbieder van gratis e-mail certificaten. Het certificaat dat zij aanbieden is 1 jaar geldig. Daarna moet er een nieuw certificaat aangeschaft worden. Ik heb het certificaat gedownload op een MacBook met de Safari webbrowser. Na het volgen van de instructies werd er een bestand, genaamd CollectCC.p7s gedownload.

Stap 2: Het certificaat exporteren

Wanneer je op dit bestand klikt, vraagt MacOS of certificaten in dit bestand moeten worden toegevoegd aan de sleutelhanger-applicatie op de Mac. Klik hier op Voeg toe. Je hoeft in dit venster verder niets in te stellen. Op nu de sleutelhanger-applicatie en selecteer aan de linkerzijde Mijn Certificaten.

keychain_certificates

Klik nu met de rechter muisknop (of CTRL-klik) op het certificaat en kies de optie Exporteer sleutel.

keychain_certificate_p12

Geef het bestand een naam die je gemakkelijk kunt onthouden, bijvoorbeeld emailcertificate. Kies Personal Information Exchange (.p12) als bestandsstructuur. Wanneer je nu op Bewaar klikt, wort je gevraagd een wachtwoord in te voeren waarmee het geëxporteerde certificaat wordt beveiligd.

Stap 3: Spiltsen naar certificaat en private sleutel

Hiervoor open je de Terminal, aangezien we de volgende commando’s command-line gaan uitvoeren. Eerst gaan we de private sleutel maken:

openssl pkcs12 -in emailcertificate.p12 -nocerts -out <emailadres>.key

Vervang <emailadres> door het mailadres waarvoor het certificaat was aangemaakt. Na het uitvoeren van dit commando wordt je eerst gevraagd om een wachtwoord om te importeren. Dit is het wachtwoord dat je hebt opgegeven bij het exporteren vanuit de sleutelhanger-applicatie. Vervolgens moet je (tweemaal) een wachtwoord ingeven waarmee je je private sleutel wilt beveiligen.

Hierna gaan we het certificaat aanmaken met het volgende commando:

openssl pkcs12 -in Certificaten.p12 -clcerts -nokeys -out <emailadres>.crt

Ook hier moet je weer het import-wachtwoord invoeren.

We hebben nu twee bestanden gecreëerd: <emailadres>.key en <emailadres>.crt

Stap 4: De code

Voor het versturen van de mail, gaan we nu een stukje PHP-code schrijven. Natuurlijk kunnen we alle code zelf schrijven, maar ik heb er voor gekozen om gebruik te maken van PHPMailer, die een hoop werk al voor ons doet. PHPMailer is eenvoudig te installeren via Composer:

composer require phpmailer/phpmailer

Nadat we PHPMailer gedownload en geïnstalleerd hebben, gaan we de code schrijven:

<?php
use PHPMailer\PHPMailer\PHPMailer;
use PHPMailer\PHPMailer\Exception;

//Laad composer's autoloader
require 'vendor/autoload.php';

$mail = new PHPMailer(true);
try {
$mail->SMTPDebug = 2;
$mail->Host = '<hostname_van_je_stmp_server>';

$mail->setFrom('<email_adres_van_je_certificaat>', '<naam_van_de_verzender>');
$mail->addAddress('<email_adres_van_de_ontvanger>', '<naam_van_de_ontvanger>');

$mail->isHTML(true);
$mail->Subject = 'Here is the subject';
$mail->Body = 'This is the HTML message body <b>in bold!</b>';
$mail->AltBody = 'This is the body in plain text for non-HTML mail clients';

$mail->sign(
__DIR__.'/<emailadres>.crt', //De locatie van je certificaat bestand
__DIR__.'/<emailadres>.key', //De locatie van je private sleutel bestand
//Het onderstaande wachtwoord is het wachtwoord van je private sleutel, NIET het import-wachtwoord!
'<wachtwoord_van_je_private_sleutel>'
);

$mail->send();
echo 'Message has been sent';
} catch (Exception $e) {
echo 'Message could not be sent. Mailer Error: ', $mail->ErrorInfo;
}
?>

Als alles goed gegaan is, krijg je nu een ondertekende mail binnen:

signed_email

Reacties

De cowboys van AfterPay

cowboys

Iedereen die weleens iets online koopt heeft het weleens voorbij zien komen: AfterPay, een betaalmethode waarbij je je bestelling achteraf betaalt. Persoonlijk vind ik het niks om “op de reutel” dingen te kopen. Als ik iets wil hebben dan zorg ik ervoor dat ik over de financiële middelen beschik alvorens ik tot een aankoop over ga. Net als veel mensen maken ik gebruik van iDeal en bij voorkeur gebruik ik mijn creditcard. Het voordeel van een creditcard is dat je aan alle kanten verzekerd bent in het geval dat je bestelling niet of beschadigd geleverd wordt.

Ik heb dus nog nooit de service van AfterPay gebruikt en was ook niet van plan om het te gaan gebruiken. Sinds kort weet ik zéker dat ik er ook nooit iets mee te maken wil hebben. De reden hiervoor? Het zijn een stelletje financiële cowboys!

Zoals gezegd heb ik nog nooit zaken gedaan met AfterPay, maar daar dachten zij anders over… ze sleepten me zelfs voor de rechter! In deze blog vertel ik je hoe AfterPay in plaats van fraude-management liever inzet op het voor de rechter slepen van argeloze burgers.

Op 4 oktober kreeg ik van het incasso-bureau Syncasso een drietal vorderingen binnen. Er werd gesteld dat ik spullen had gekocht bij Toyhouse.nl, schuurman-schoenen.nl en wefashion.com. In de vorderingen werd natuurlijk primair verwezen naar een website waar mijn dossiers al klaar stonden zodat ik ze kon inzien en betalen (of een betalingsregeling kon treffen). Natuurlijk werden de incassokosten per vordering al medegedeeld in de ontvangen brieven. Of ik even €120 wilde aftikken. Nou, ik dacht het niet!

Binnen 5 minuten heb ik een mailtje gestuurd naar Syncasso met het bericht dat ik de vorderingen afwees omdat ik nimmer bij de genoemde bedrijven iets had besteld en al helemaal niet via AfterPay had gekocht. Ook gaf ik aan dat ik een vermoeden had van identiteitsfraude en dat ik bereid was mee te werken aan een onderzoek. Blijkbaar typen ze bij Syncasso alleen maar vorderingen, want een reactie op mijn e-mail vonden ze blijkbaar teveel werk. Twee weken gingen voorbij zonder een enkele reactie. Zelf vond ik het niet de moeite om er achteraan te bellen. Ik heb wel belangrijkere dingen te doen.

Op 27 oktober kreeg ik iemand aan de deur, die zich voorstelde als gerechtsdeurwaarder. In eerste instantie verwachtte ik dat het een incasso-medewerker was die zich weer eens voor deed als deurwaarder (die praktijken kennen we inmiddels wel..) maar nee, deze meneer was echt een gerechtsdeurwaarder en hij kwam een dagvaarding afleveren! Ik vond het wel een grappige situatie aangezien ik niet eens een reactie op mijn mailtje had ontvangen. Ik besloot niet met de man in discussie te gaan en wenste hem een fijne dag.

Het was me nu wel duidelijk dat ik de vorderingen beter niet meer kon negeren. Aandachtig las ik de dagvaarding door en mijn vermoeden van identiteitsfraude werd bevestigd. Er was gebruik gemaakt van een e-mailadres dat helemaal niet van mij was: rutgerkirkels1975@gmail.comVreemd genoeg hadden zowel AfterPay als Syncasso hier alle correspondentie naartoe gestuurd. Ik dacht altijd dat wanneer het menens werd, men wel een WIK-brief zou sturen maar helaas vond men het wel voldoende om een mailtje te sturen en zodoende kwam ook deze in de malafide mailbox.

Ik besloot even te bellen met het incasso-bureau en daar werd ik te woord gestaan door een vriendelijke dame die mij kon vertellen dat ik niet de eerste was die belde over dit dossier. Er bleek al eerder iemand over gebeld te hebben, maar die kon mijn geboortedatum niet geven waardoor dat gesprek vrij vlot afgelopen was. Ook kon ze mij vertellen dat er nog meer vorderingen lagen waarvoor ik nog geen dagvaarding had ontvangen. Nadat ik haar mijn echte e-mailadres had gegeven stuurde ze die vorderingen naar mij door.

Voorzien van een dagvaarding en een stapel vorderingen voelde ik enige strijdvaardigheid in mij opkomen. Blijkbaar kan iedereen via AfterPay aankopen doen met slechts een voornaam, achternaam en een geboortedatum zonder dat er een verdere controle plaats vindt! Als er vervolgens niet betaald wordt, zoekt men er wel een persoon bij en die slepen ze dan wel voor de rechter. Deze keer was ik dus de pineut.

Nu ik de vorderingen en de daarbij behorende facturen in mijn bezit had, had ik eindelijk inzage in wat er op mijn naam besteld was en bij wie. Het bleek dat er voornamelijk kleding, schoenen en speelgoed besteld was. Het totale bedrag zat in de 3 nullen-range. Ik besloot eerst maar eens zelf een klein onderzoekje uit te voeren.

Ik nam contact op met de bedrijven waar de spullen besteld waren. Bij alle bedrijven die ik belde werd ik erg vriendelijk te woord gestaan en de medewerkers die ik sprak gaven alle medewerking. Ik vroeg de meta-data van de bestellingen op zoals datum, tijd en IP-adres. Steeds weer werd er gebruik gemaakt van hetzelfde valse e-mailadres. Soms kreeg ik niet meteen deze gegevens omdat men in verband met privacy-wetgeving eerst moest overleggen wat ze mochten verstrekken. Er werd gelukkig zorgvuldig mee omgegaan. Het was voor deze bedrijven natuurlijk ook vervelend. Ze hadden vol vertrouwen de betaalmethode van AfterPay in hun website ingebouwd, waarschijnlijk niet wetende dat er zo eenvoudig mee gefraudeerd kon worden.

Het verhaal van de medewerkster bij Schuurman Schoenen bleef me het meeste bij. Zeer begripvol stond ze me te woord en kon me melden dat ik zeker niet de enige was. Ze had reeds vele telefoontjes ontvangen, waaronder een telefoontje van een mevrouw van 86 jaar die ook het slachtoffer van deze identiteitsfraude geworden was. Nu vind ik het al vervelend genoeg dat mij dit overkomt, maar wanneer (wellicht minder weerbare) senioren ook de dupe worden, begint mijn bloed te koken! Fraudeurs maken zo vele slachtoffers en AfterPay faciliteert het gewoon!

Ook de medewerkers van We Fashion en ToyHouse gaven volledige medewerking. De medewerker van ToyHouse bevestigde zelfs dat men fraude vermoedde vanwege de vele bestellingen met e-mailadressen in de vorm van <voornaam><achternaam><geboortejaar>@gmail.com die allemaal AfterPay als betaalmethode hadden. Dit vermoeden had men ook gemeld bij AfterPay, maar gezien de telefoontjes die men nog steeds kreeg had hij sterk het vermoeden dat AfterPay niets met hun melding gedaan had.

Gewapend met nog meer verzamelde informatie deed ik onderzoek naar de adressen waar de bestellingen waren afgeleverd. Het bleek om twee adressen te gaan in Hengelo en Zeist. Na wat speurwerk kwam ik erachter dat deze adressen ten tijde van de bestellingen te koop en te huur stonden en dus onbewoond waren. Blijkbaar had ook deze informatie geen alarmbellen doen rinkelen bij AfterPay…

Nu werd het tijd om een advocaat in te schakelen, te meer omdat ik wel zin had om AfterPay voor de rechter te confronteren met hun wanpraktijken. Mijn advocaat ging meteen aan het werk. Allereerst vroeg ze uitstel voor de zitting om genoeg tijd te hebben om een verweer op te stellen. Ik schreef ze alle betrokken partijen aan om hen mede te delen dat verdere communicatie enkel nog via haar zou verlopen. Ik gaf haar te kennen dat ik bijzonder graag voor de rechter wilde verschijnen. Hierop heeft ze ook aan de rechtbank aangegeven dat dit onze wens was.

Op 15 oktober heb ik me met mijn onderzoekje gemeld op het politiebureau in Nijmegen gemeld en aangifte gedaan van identiteitsfraude, bij de politie bekend als overige horizontale fraude. De aangifte werd via mijn advocaat ook opgenomen in het verweer.

Omdat ik de smaak inmiddels wel te pakken had, besloot ik bij AfterPay eens op te vragen welke gegevens van mij daar opgeslagen waren. Zij zijn immers verplicht mij deze gegevens te verstrekken op basis van de Wet Persoonsgegevens artikel 35, lid 1 t/m 4. Ik viel bijna van mijn stoel van het lachen toen ik daarop een reactie kreeg van AfterPay: men had geen gegevens van mij! Ik had toch echt mijn volledige naam, geboorteplaats en geboortedatum doorgegeven…. Ze kenden mij dus blijkbaar niet, maar hadden mij wel gedagvaard!RechterOp 20 december (kort voor de geplande zitting bij de rechtbank) kwam er bericht van AfterPay en Syncasso. Men had besloten de zaak te royeren. Zo rolt AfterPay dus: met een systeem dat rammelt doodleuk fraude faciliteren en onschuldige burgers dagvaarden. Als vervolgens AfterPay met feiten om de oren gekletst wordt wacht men tot nét voor de rechtszaak om hun keutel in te trekken. Blijkbaar hanteert deze AfterPay een businessmodel waarbij het lucratiever is om te dreigen met rechtszaken dan te investeren in fraudemanagement.

Na dit hele gebeuren zou je uit fatsoen natuurlijk je excuses kunnen aanbieden als bedrijf voor het feit dat je iemand valselijk beschuldigd hebt, puur op basis van iemands naam en geboortejaar. Helaas laat ook hier AfterPay zijn ware aard weer zien… geen belletje, briefje, kaartje of bloemetje…helemaal niets!

Intussen heb ik wel uitgevonden hoe ik in de toekomst kan voorkomen dat men mij weer zoiets flikt: AfterPay blijkt een blacklist te hanteren waarvoor je je als consument kunt aanmelden. Op deze manier geef je bij voorbaat al aan dat je geen gebruik wenst te maken van hun diensten. Het aanmelden hiervoor kan via specialdesk@afterpay.nl.

Mocht je zelf iets soortgelijks meemaken en vorderingen binnen krijgen van een incassobureau, wijs deze dan per direct per e-mail af. Blijft het incassobureau bij hun standpunt dat je moet betalen, doe dan aangifte bij de politie en schakel indien nodig een advocaat in. Neem ook contact op met de ondernemers waar de bestellingen gedaan zijn. Ik heb gemerkt dat ze het waarderen  als je het meld en dat ze alle medewerking geven. Zij kunnen er natuurlijk ook niets aan doen dat AfterPay er zulke cowboy-praktijken op na houdt. Ze bieden via AfterPay de mogelijkheid om achteraf te betalen en krijgen vervolgens wel het gezeur van de fraudegevallen die AfterPay had kunnen voorkomen. AfterPay en hun incassobureau’s blazen wel hoog van de toren maar uiteindelijk trekken ze hun keutel in. Helaas betalen veel mensen toch maar om van het gezeur af te zijn. In dit geval moest AfterPay de kosten van mijn advocaat en de griffiekosten vergoeden. Als ze dit te vaak moeten doen, houden ze er vanzelf wel mee op en besluiten ze hopelijk tot een veel beter fraudemanagement.

Reacties

Domoticz koppelen met Ikea’s Trädfri

ikea domoticz

In het verleden heb ik mijn Trädfri-systeem van Ikea al eens gekoppeld met HomeBridge, zodat ik de Ikea-lampen kon koppelen met HomeKit en dus kon bedienen via mijn iPhone. Sinds enige tijd biedt Ikea ook HomeKit-ondersteuning waardoor deze koppeling niet meer nodig is.

Wanneer je een AppleTV4 of iPad met minimaal iOS10 hebt, kun je ook zaken automatiseren met scenes en dergelijke. Heb je die ApplTV of iPad niet, dan ben je aangewezen op de zeer beperkte functionaliteit van Trädfri, waarbij je bijvoorbeeld lampen kunt schakelen op basis van tijd.

Natuurlijk wil ik lampen ook kunnen schakelen op basis van sensoren, tijd en combinaties hiervan, maar met de mogelijkheden van Trädfri zelf kom je niet heel ver. In Domoticz is het mogelijk om lampen te schakelen op basis van veel verschillende factoren en daarbij ook condities te hanteren. Bijvoorbeeld: schakel een lamp in wanneer een bewegingssensor geactiveerd wordt ná zonsondergang. Dit soort logica hanteer ik al een tijdje met de Zwave-devices in mijn huis, maar helaas nog niet met de Ikea-verlichting. Het wordt dus tijd om Domoticz nu ook eens te koppelen met Trädfri.

Standaard wordt Tradfri niet ondersteund door Domoticz, maar met de installatie van wat (opensource) software wordt het toch mogelijk. Trädfri ondersteunt namelijk het COAP-protocol, waarmee het basisstation een API biedt weer te tegen kunnen praten.

Om te beginnen hebben we het IP-adres van het Trädfri basisstation nodig. Dit basisstation verkrijgt zijn IP-adres via DHCP. Het is niet mogelijk om een vast IP-adres in te stellen. De eenvoudigste manier om achter het IP-adres van het basisstation te komen is door het MAC-adres af te lezen op de achterzijde van het apparaat. Met dit MAC-adres kun je dan in je router het IP-adres van het basisstation opzoeken. Noteer het IP-adres van het basisstation om het later te gebruiken.

Om de koppeling op te bouwen, moeten we een Python plugin installeren. Op het moment dat ik dit artikel schrijf, worden plugins enkel nog in de beta-versie van Domoticz ondersteund. Dat wil zeggen: Domoticz is er in twee versies: stable en beta.

  1. Open Domoticz in je browser door te surfen naar http://<ip_adres_van_domoticz>:8080
  2. Klik vervolgens op Instellingen en daarna weer op Instellingen. De instellingen-pagina wordt nu geopend.
  3. Kies nu onder Software-updates het distributie-kanaal Bèta.
  4. Klik nu rechtsboven weer op Instellingen en vervolgens op Controleer op updates.

Wanneer Domoticz draait op de laatste Beta-versie, kunnen we de plugin voor Ikea’s Trädfri installeren. Voor de plugin is Python versie 3.5 minimaal vereist. Wanneer je Domoticz hebt draaien op een Raspberry Pi (en dus op het RaspBian OS), heb je waarschijnlijk Python versie 2.x nog draaien en zul je dus je Python moeten upgraden.

Als je Python versie 3.5 of hoger hebt draaien, kun je verder gaan met de volgende stappen:

  1. Log in op je Domoticz-machine via SSH.
  2. Installeer pytradfri.
    Dit is een Python library die wordt gebruikt door de Domoticz-plugin die we zometeen gaan installeren. Je installeert deze library met het volgende commando:

    pip3 install pytradfri
  3. Vervolgens installeer je de Twisted library. De Domoticz-plugin maakt ook hier gebruik van:
    pip3 install twisted
  4. Ga nu naar de plugins-directory van je Domoticz installatie (op mijn Raspberry Pi is dat /home/pi/domoticz/plugins) en clone de Ikea Trädfri plugin via Git:
    cd /home/pi/domoticz/plugins
    git clone https://github.com/moroen/IKEA-Tradfri-plugin.git IKEA-Tradfri
  5. Creeer een identiteit en een sleutel. Hiervoor heb je het IP-adres en de beveiligingssleutel van je basisstation nodig. Het IP-adres heb je eerder al opgezocht en de beveiligingssleutel is te vinden op de achterzijde het basisstation. Het volgende commando genereert een sleutel voor de gebruiker DOMOTICZ. Vervang <BEVEILIGINGSSLEUTEL> en <IP_ADRES_VAN_BASISSTATION> door je eigen varianten.
    coap-client -m post -u "Client_identity" -k "<BEVEILIGINGSSLEUTEL>" -e '{"9090":"DOMOTICZ"}' "coaps://<IP_ADRES_VAN_BASISSTATION>:5684/15011/9063"
  6. Wanneer het commando succesvol wordt uitgevoerd, krijg je het onderstaande terug. In dit voorbeeld is de aangemaakte sleutel: 1.2.0042. Jouw sleutel zal natuurlijk een andere waarde bevatten. Noteer deze waarde. Je kunt hem namelijk maar één keer aanmaken en hij is naderhand niet meer op te roepen.
    {"9091":"PSK","9029":"1.2.0042"}
  7. Nu gaan we de COAP-adapter activeren. Hiervoor gebruiken we systemd.
    cd IKEA_tradfri
    sudo cp ikea-tradfri.service /lib/systemd/system/
    sudo systemctl daemon-reload
    sudo systemctl start ikea-tradfri.service
  8. Om er voor te zorgen dat de ikea-tradfri service automatisch wordt opgestart wanneer je de Domoticz-machine herstart, voer je het volgende commando uit:
    sudo systemctl enable ikea-tradfri.service
  9. Ga nu weer naar Domoticz in je browser en klik op Instellingen en vervolgens op Hardware.
  10. We gaan nu nieuwe hardware toevoegen. Kies bij type de optie IKEA Tradfri. Vul het IP-adres van je basisstation in. Bij identity vul je in: DOMOTICZ. Bij PSK vul je de gegenereerde sleutel in. Klik tot slot op Toevoegen.

    tradfri-domoticz-settings

  11. De gekoppelde lampen van Ikea verschijnen nu bij Instellingen->Apparaten. Je kunt ze nu gebruiken zoals alle andere devices in Domoticz.
Reacties

Een smart-watch voor je kids

TWOX-GPS-smart-horloge-Q90-voor-kids-baby-Smart-Horloge-SOS-horloge-telefoon-met-WIFI-positionering

Steeds meer apparaten worden tegenwoordig “smart”. In de meeste gevallen betekent dat er een combinatie van connectiviteit en software aan een apparaat worden toegevoegd voor extra functionaliteit. Zo ben ik al een tijdje bezig met het “smart” maken van ons huis. Door een combinatie van sensoren, schakelaars en software weet ons huis wanneer we thuis zijn en worden zaken als verwarming en verlichting automatisch geregeld.

Door gebruik te maken van GPS positiebepaling weten we van elkaar waar we zijn (en ons huis dus ook). De tijd dat we elkaar belden om mede te delen dat we er aan kwamen ligt inmiddels alweer achter ons. Onze kinderen vinden het de normaalste zaak van de wereld dat ze aan Siri vragen om even het licht boven de tafel aan te doen of dat er ’s nachts vanzelf verlichting aan gaat wanneer ze naar het toilet moeten.

Onlangs besloten we om de kids ook in ons projectje te betrekken door een slim horloge voor ze aan te schaffen. Ze krijgen nu de leeftijd (ze worden volgende week 5 jaar) dat ze leren de klok te lezen, dus de timing kon bijna niet beter. Dit horloge geeft niet alleen de tijd weer, maar is via het GSM-netwerk ook constant verbonden met het internet. Daarnaast bevat het een GPS-antenne voor positiebepaling. Hierdoor kunnen we ten aller tijde op onze smartphone zien waar de kids uithangen. Ze gaan immers steeds vaker de buurt verkennen en wij weten niet altijd bij welk vriendje ze nu weer aan het spelen zijn.

Daarnaast heeft het horloge ook een telefoon-functie waardoor we onze kids kunnen bellen, wat natuurlijk reuze handig is wanneer we gaan eten en we ze willen laten weten dat ze naar huis moeten komen.

In onze tijd was het nog science fiction, maar voor onze kids niet meer…

Ook kunnen ze zelf met het horloge bellen naar nummers die wij van tevoren hebben geprogrammeerd. Vanaf deze geprogrammeerde nummers kan naar het horloge gebeld worden. Overige nummers worden niet doorgeschakeld, dus ze kunnen geen telefoontjes van vreemden ontvangen. Een erg prettige functie op het horloge is de paniek-knop. Wanneer het kind deze ingedrukt houdt, verschijnt er een push-notificatie op de gekoppelde smartphones. Hierdoor weet je als ouders meteen dat je kind je nodig heeft.

Geo-fencing

Het horloge beschikt over de mogelijk om geo-fencing in te stellen. Geo-fencing houdt in dat er een virtueel hek gedefinieerd wordt om een bepaalde geografische lokatie. Zodra het kind zich buiten dit hek begeeft, wordt er een waarschuwing op de gekoppelde smartphones getoond.


Pols-sensor

Het horloge beschikt over een sensor die in de gaten heeft wanneer het horloge afgedaan wordt. Er wordt dan meteen een push-notificatie naar de gekoppelde smartphones gestuurd. Hierdoor weet je als ouder meteen dat het horloge niet meer om de pols van je kind zit en kun je eventueel actie ondernemen.

Leuk, maar hoe zit het in de klas?

Het apparaat biedt ook een leuke functie waardoor kinderen onderling berichtjes naar elkaar kunnen sturen. Dit nodigt natuurlijk uit om in de klas met het horloge te gaan zitten spelen. We hebben er dan ook bewust voor gekozen om een horloge te kiezen waarop geen spelletje geïnstalleerd zijn. Daarnaast is op het horloge in te stellen op welke tijden het toestel te bedienen is en gebeld kan worden. Hierdoor is in te stellen dat tijdens lesuren op school enkel de tijd af te lezen is en verder niets. Hierdoor zal het horloge geen afleiding vormen in de klas.

Prachtig allemaal, maar dat zal wel een aardig duit kosten!

Wanneer je in Nederland een dergelijk horloge koopt, ligt de prijs al snel rond de €100. Echter, wanneer je in China gaat shoppen zul je verbaasd zijn over de lage prijzen. Het horloge dat wij hebben aangeschaft is te koop voor nog geen €19 inclusief verzendkosten. De levertijd is ongeveer twee weken. Omdat het horloge gebruik maakt van het GSM-netwerk, heb je ook een SIM-kaart nodig. Je hoeft geen abonnement af te sluiten, een prepaid-kaart is voldoende. Het horloge maakt gebruik van een 2G-verbinding. Dit is geen snelle verbinding en daarom ook relatief goedkoop. Er zijn echter providers die 2G niet meer volledig ondersteunen. In eerste instantie hebben wij getracht prepaidkaarten van T-Mobile te gebruiken, maar deze kregen we niet aan de gang. Dit heeft te maken met de frequenties die het horloge gebruikt, maar die T-Mobile in veel gebieden niet ondersteunt. De horloges zijn te verkrijgen met en zonder WiFi. Dit wordt niet gebruikt voor het maken van een internet-verbinding, maar om de lokatie te bepalen als toevoeging op GPS.

Daarom hebben we besloten het KPN-netwerk te gebruiken. Niet rechtstreeks via KPN, maar via Lebara. Deze provider biedt een gratis SIM-kaart waarop je vervolgens zelf bepaalt hoeveel tegoed je er op wilt zetten. Handig is ook om te weten dat het horloge niet om kan gaan met een SIM-kaart waarop een PIN-code geactiveerd is. Om de SIM-kaart in het horloge te gebruiken, dien je deze eerst in een telefoon te plaatsen en de PIN-code uit te schakelen. De SIM-kaarten van Lebara hebben de PIN-code standaard uitgeschakeld, dus je kunt er meteen mee aan de slag. Gebruik je een SIM-kaart die standaard wel om een pincode vraagt, dan zul je oma’s oude Nokia even moeten lenen om deze uit te schakelen.

Is het Plug & Play?

Het is goedkoop en het komt uit China, dus… nee. De meegeleverde handleiding is zeer beperkt en heel slecht vertaald in het Nederlands. Als techneut heb ik er wel een avondje mee zitten stoeien en na flink zoeken op verschillende fora heb ik het aan de gang gekregen. Uiteindelijk bleek het niet moeilijk te zijn maar voordat ik de juiste informatie gevonden had, waren we toch alweer wat uurtjes verder.

Daarom hieronder een korte uitleg over het in gebruik nemen van dit horloge. Overigens zijn er meerdere Chinese merken die horloges maken die op dezelfde software gebaseerd is, dus mocht je een ander merk/type horloge hebben, dan is de kans groot dat deze uitleg ook werkt voor jouw exemplaar.

  1. Sluit het horloge via de meegeleverde USB-kabel aan op een computer of een USB-lader. Wanneer je het toestel ontvangt is de accu helemaal leeg, dus deze zal eerst geladen moeten worden. (Je kunt het toestel wel gebruiken tijdens het laden)
  2. Aan de zijkant van het horloge zit in een rubber dopje waaronder de sleuf zit waarin je de SIM-kaart stop. Stop de SIM-kaart erin met de contactpuntjes naar boven. De kant met het schuine hoekje stop je in de sleuf.
  3. Als het toestel nog niet is ingeschakeld, dan druk je op de SOS-knop totdat het toestel een welkom-boodschap geeft. Is het toestel reeds ingeschakeld, dan druk je een keer kortstondig op deze knop om het scherm te activeren.
  4. Om de internetverbinding tot stand te brengen via de 2G-verbinding, dient deze eerst ingesteld te worden. Dit gebeurt door per SMS een commando naar het toestel te sturen. Je stuurt dus een configuratie-SMS naar het 06-nummer dat bij de kaart hoort. Het bericht dat je stuurt is als volgt:
    pw,123456,apn,multimedia.lebara.nl,,,20412#

    Binnen enkele seconden zal het horloge een bevestiging terug sturen:

    apn:multimedia.lebara.nl;user:;passwork:;userdata:20412.
  5. Nu de internetverbinding is ingesteld, kun je de SeTracker app installeren voor iOS of Android.
  6. Zodra je deze app geïnstalleerd hebt, maak je een account aan in de app en kun je het horloge aan de app toevoegen door met de app de QR-code aan de achterzijde van het horloge te scannen met behulp van de ingebouwde camera van je smartphone.
  7. Nu het horloge gekoppeld is aan de app, kun je via de app van alles instellen op het horloge. De instellingen worden automatisch via het internet naar het horloge verstuurd. Wat je allemaal kunt instellen, is buiten de scope van dit artikel maar speel er gerust eens een beetje mee.



Conclusie

Het horloge is goedkoop in China te bestellen, maar daar staat tegenover dat het even duurt voordat je het in huis hebt. Daarbij is de handleiding ronduit slecht te noemen. Het toestel werkt niet met alle GSM-providers vlekkeloos, maar met Lebara (op het KPN-netwerk) konden we goed verbinding maken. Het instellen van het toestel is wel even een klein klusje, maar met de bovenstaande handleiding zou je het in een kwartiertje aan de gang moeten kunnen hebben.

Het toestel heeft geen spelletjes, maar biedt wel zeer bruikbare functionaliteit. De optie om het horloge gedurende bepaalde tijden wat ‘dommer’ te maken, bijvoorbeeld tijdens schooluren, vonden wij erg prettig. De geboden functionaliteit geeft ouders continu zicht op waar hun kinderen zich bevinden en ze zijn bereikbaar voor iedereen die je van tevoren instelt. De paniek-knop en telefoon-functionaliteit geeft kinderen een veilig gevoel dat ze hun ouders altijd kunnen bereiken wanneer ze hen nodig hebben.

Doordat het horloge verbinding maakt via 2G blijven de kosten beperkt en wordt je niet onverwacht opgezadeld met torenhoge GSM-rekeningen. Voor slechts een paar euro is het horloge 24 uur per dag online. Een klein nadeel van dit horloge is dat je het elke dag op moet laden. Het kan dan ook geen kwaad om het aansluiten op de USB-lader onderdeel te maken van het slaap-ritueel voor je kinderen.

Reacties

Ikea Trädfri nu met HomeKit ondersteuning

tradfri-homekit

Ikea heeft op 1 november 2017 de langverwachte HomeKit-ondersteuning gereleased voor hun Trädfri verlichting. De verbindingshub draait nu op software-versie 1.2.42 en de iOS-app draait op versie 1.2.0.

Om je verbindingshub te updaten, voer je het volgende uit:

  • Start je de Trädfri app.
  • Druk rechtsboven in beeld op het tandwieltje om de Instellingen te openen.
  • Daarna druk je op Trädfri versie.
  • Bij de Gateway dient minimaal software versie 1.2.42 te staan. Is dit niet het geval, druk dan op Controleer of er updates beschikbaar zijn.
  • Wanneer je Gateway de juiste software versie heeft, druk je op het pijltje linksboven om terug te gaan naar de Instellingen.
  • Op het instellingenscherm druk je op Integraties.
  • Druk vervolgens op Apple HomeKit.
  • Je krijgt nu een 8-cijferige code te zien. Noteer deze code.
  • Start nu de Woning-app.
  • Druk rechtsboven op de + en kies de optie Voeg accessoire toe.
  • Druk onderin het scherm op Heb je geen code of kun je niet scannen?
  • Kies nu de Trädfri Gateway.
  • Voer vervolgens de code in die je zojuist genoteerd hebt.
  • De Trädfri gateway wordt nu toegevoegd.
  • Allereerst wordt nu de gateway zelf toegevoegd aan HomeKit.
  • Je kunt nu de naam van de lamp aanpassen en ook de ruimte waarin de lamp zich bevindt. Ook kun je de lamp toevoegen aan je favorieten. Door op het lamp icoontje te drukken kun je zelfs het icoontje wijzigen in een ander type lamp.
  • Klik op Volgende.
  • Herhaal de vorige 2 stappen voor elke lamp die gevonden wordt.

Voila, de integratie met HomeKit is nu gereed. Je kunt je Ikea-lampen nu bedienen via de Woning app of zelfs via Siri.


Waarom kan ik die HomeKit code nergens vinden?!

Een veel voorkomende klacht is dat mensen de HomeKit-code niet kunnen vinden in de Ikea TrädFri app. Ook ik liep tegen dit probleem aan. In het instellingenscherm was nergens de optie Integraties te vinden. Ondanks dat ik de app volledig bijgewerkt had, bleek ik toch de oude te draaien. Dit bleek toen ik onderin het Instellingen-scherm keek. Wanneer je de juiste versie van de Trädfri app hebt, staat er versie 1.2.0.
Tradfri settings
Heb je ondanks het updaten vanuit de AppStore toch een lagere versie, dan kun je dit simpel oplossen door de volgende stappen te doorlopen:

  • Druk op Verbinding verbreken met de app.
  • Bevestig hierna door te drukken op Verbinding verbreken.
  • Verwijder nu de Trädfri app van je iOS-device.
  • Installeer de Tradfri app opnieuw vanuit de AppStore.
  • Start de app op en volg de instructies voor het koppelen van je verbindingshub.

Wanneer je nu naar Instellingen gaat in de Trädfri app, zul je zien dat de optie Integraties nu wel beschikbaar is.

Reacties

Domotica, kleine kinderen en energie besparen

open door heat loss

Iedereen met kleine kinderen kent het probleem: Kinderen die vergeten de buitendeur dicht te doen, waardoor er onnodig gestookt wordt. Ook hier in huis hebben we dit probleem. Terwijl het buiten koud is laten de kinderen de keukendeur openstaan als ze in de tuin gaan spelen. Niet alleen loopt alle warmte uit het huis, maar de verwarming gaat ook nog eens harder stoken om het toch weer warm te krijgen.

Zo kwam ik op het idee om de verwarming eens wat slimmer te maken, waardoor hij stopt met stoken op het moment dat onze keukendeur te lang open staat. De domotica in ons huis draait op Domoticz en de verwarming wordt aangestuurd door een Nest Thermostaat. Het enige dat ik nog nodig had, was een manier om te detecteren of de keukendeur open stond. Hiervoor heb ik een zWave deursensor aangeschaft. Deze sensor werkt op een batterijtje (dat zo’n anderhalf jaar meegaat) en communiceert draadloos met het Domotica-systeem.

Ik heb gekozen voor de deursensor van Neo Coolcam. Deze is bestaat uit twee delen. Eén breng je aan op de deur en het andere deel breng je aan op het kozijn. Hiervoor kun je de meegeleverde schroefjes of dubbelzijdige tape gebruiken. Neo Coolcam door sensorBinnen 5 minuten zit de sensor op je deur en heb je hem gekoppeld aan Domoticz. Het is echt supereenvoudig!

Bij het schakelen van de verwarming wil ik ook graag rekening houden met de buitentemperatuur. Hiervoor heb ik de API van Weather Underground gebruikt. De handleiding voor hoe je deze in Domoticz integreert vindt je hier. Na de implementatie kreeg ik er in Domoticz een device bij, genaamd Buitentemperatuur.

Nu moest ik de logica gaan programmeren. Deze is als volgt:

  • Wanneer de keukendeur langer dan 2 minuten open staat en de buitentemperatuur lager is dan 20 graden, moet de Nest-thermostaat in ECO-mode gezet worden. Hierdoor stopt de verwarming met stoken.
  • Wanneer de deur weer gesloten wordt, moet de ECO-stand worden opgeheven waardoor de verwarming weer aan gaat.
  • Het opheffen van de ECO-mode moest echter alleen plaats vinden wanneer we niet thuis zijn.

Gelukkig weet onze Nest Thermostaat of we thuis zijn. Dit is door Domoticz uit te lezen; er is gewoon een sensor voor.



In eerste instantie heb ik geprobeerd de logica te programmeren in LUA, maar daarbij liep ik tegen problemen met het uitlezen van sommige sensoren. De oorzaak hiervan heb ik nog niet kunnen achterhalen. Tijdens het uitzoeken kwam ik DzEvents tegen: een nieuwe manier van LUA scripting die ik zelf veel prettiger vond en die ook ondersteund wordt door Domoticz.

Om deze LUA-scripts door Domoticz uit te laten voeren, plaats je deze in de ~/domoticz/scripts/dzVents/scripts directory. De bestandsnaam dient de extensie lua te hebben. Ik heb dus het bestand keukendeur.lua aangemaakt in deze directory. Dit is mijn code:

return {
    active = true,
    on = {
        devices = {
            'Keukendeur'
        }
    },
    execute = function(domoticz, switch)
        if (switch.state == 'Open' and domoticz.devices('Buitentemperatuur').temperature < 20) then
                domoticz.log('Timer set for 5 minutes before entering heating ECO mode')
                domoticz.devices('Thuis Family Room Manual Eco Mode').setState('On').afterMin(2)
        end

        if (switch.state == 'Closed' and domoticz.devices('Thuis Family Room Away').state == 'Off') then
            domoticz.devices('Thuis Family Room Manual Eco Mode').setState('Off')
        end

    end
}

Deze code wordt event-based uitgevoerd. Op het moment dat de status van Keukendeur wijzigt, wordt de bovenstaande code uitgevoerd. Daarbij wordt gekeken naar de status van de sensor (switch.state), de temperatuur van de Buitentemperatuur-sensor en de status van de Away-sensor in de Nest Thermostaat.

Door deze uitbreiding is ons huis weer een beetje slimmer geworden en kan het omgaan met kinderen die vergeten de deur achter zich dicht te doen.

 

Reacties

QR-codes scannen in iOS

iPhone QR-code scanning

Qr-codes zie je tegenwoordig overal. Het zijn codes die je kunt scannen en die allerlei informatie kunnen bevatten zoals contact-gegevens of een weblink. Om deze codes te scannen gebruikte ik tot nu toe een aparte app die ik had geïnstalleerd op mijn iPhone.

Vandaag kwam ik erachter dat ik deze app helemaal niet meer nodig heb, omdat de functionaliteit gewoon in de standaard Camera-app van iOS zit. Je moet hem alleen even aan zetten. Dit doe je door de instellingen op je iPhone te openen.

iOS Camera settings

  • Kies nu Camera
  • Schakel de optie Scan QR-codes in.

Nu kun je met de standaard camera app QR-codes scannen. Bekijk de video voor meer informatie:

 

Reacties