Nog meer incasso-terreur

Incasso-terreur

Enige tijd geleden schreef ik over de cowboys van AfterPay die in plaats van fatsoenlijk fraudemanagement een verdienmodel hanteerden waarbij nietsvermoedende burgers de rekening gepresenteerd kregen van hun wanbeleid. De dagvaarding die ik ontving bleek niets meer dan een loos dreigement. Veel juridisch geblaf waar weinig van over bleef toen ik juridisch ook maar eens flink tegengas ging geven.

Destijds verbaasde ik mij nog over de absurde situatie waarbij incasso-bureau’s proberen om geld te verdienen over de rug van totaal onschuldige burgers en dacht ik nog dat het een incident was. Helaas bleek het geen incident te zijn, want een paar weken geleden kwam er weer een vordering binnen van een bestelling die ik gedaan zou hebben bij Bol.com. Helaas had mijn vriendin met haar uitstekende betaalmoraal deze vordering direct betaald en liep ik daardoor enigszins achter de feiten aan.

Incassobureau GGNIn de vordering die ik deze keer ontving van incassobureau GGN stond dat ik een betalingsachterstand had bij Bol.com en natuurlijk dat ik deze z.s.m. moest betalen omdat anders de rekening alleen maar op zou lopen. Met geen woord werd er gerept over hoe deze achterstand zou zijn ontstaan. Geen factuur, geen besteldatum, helemaal niets!

Toen ik belde met de Bol.com klantenservice konden zij geen onbetaalde bestellingen vinden en zagen zijn dat ik weleens bij hun besteld had, maar dat ik altijd betaalde via iDeal en creditcard. Gezien mijn vorige ervaring met dit soort internetfraude, vroeg ik ze om eens in hun systeem te zoeken op het e-mailadres rutgerkirkels1975@gmail.com, het e-mailadres wat ook gebruikt werd bij de fraudezaak met AfterPay. En inderdaad, daar kwamen twee niet-betaalde bestellingen naar boven.

Het was dus weer zover. Op basis van slechts een voor- en achternaam met een geboortedatum had incassobureau GGN er maar weer iemand bij gezocht die de rekening dan maar moest betalen. Helaas trad de Bol.com klantenservice niet pro-actief op en gaven ze aan dat ik dan maar met GGN contact op moest nemen. En zo gebeurde het dat ik weer eens mocht genieten van de wondere wereld van de incassobureau’s.

Zoals bij zoveel incassobureau’s doet men er alles aan om je maar niet te woord te staan, behalve wanneer ze zelf contact met je opnemen om het geld uit je zak te kloppen. Telefonische wachtrijen waarin je minimaal 20 minuten mag vertoeven zijn eerder regel dan uitzondering en in die tijd vertelt een dame je elke 30 seconden dat je beter een online formuliertje kunt invullen. Maximaal geld verdienen met minimale inspanning, lijkt het wel…

Toen ik eindelijk een medewerker aan de lijn kreeg, werd mij te kennen gegeven dat bezwaar maken tegen de vordering alleen schriftelijk kon. Ik besloot eens te vragen hoe men, gezien de beperkte persoonsgegevens, men bij mij terecht was gekomen. Men gaf aan deze uit de BRP (Basis Registratie Personen) gehaald te hebben. Aangezien ik op deze gegevens geheimhouding heb laten zetten, moesten deze gegevens er wel door een gerechtsdeurwaarder uit zijn gehaald. Echter, men handelde nu als incassobureau en niet als gerechtsdeurwaarder, waardoor mijn inziens de gegevens illegaal verkregen waren. Zo werkt dat tegenwoordig blijkbaar. We hebben een onbetaalde rekening en we gaan wel even in de BRP grasduinen om een poppetje te vinden die we de rekening kunnen sturen…

Hierop heb ik een zeer duidelijk bezwaar gestuurd waarin ik mijn geld binnen 14 dagen terug eiste. Zou dit niet gebeuren, dan zou ik juridische stappen jegens GGN gaan ondernemen. Je voelt hem al aankomen. Als ze wat van je moeten, dan blijven ze je continu lastigvallen, maar is het andersom dan blijft het oorverdovend stil.

In tegenstelling tot mijn vorige ervaring met de incasso-cowboys, was inmiddels de AVG in werking getreden. Dus heb ik op basis daarvan GGN verzocht mij een overzicht te sturen van welke gegevens ze van mij verwerkten, de herkomst van de gegevens, waarvoor deze gegevens werden gebruikt en wie er allemaal toegang had gehad tot die gegevens. Ook bij de gemeente Nijmegen heb ik eenzelfde verzoek ingediend. Uiteraard wilde ik deze gegevens binnen 4 weken ontvangen, conform de termijn die daartoe in de AVG gesteld is. Deze gegevens, gecombineerd met de stukken van het incassobureau zullen de basis vormen voor de officiële klacht die ik bij de Authoriteit Persoonsgegevens zal indienen tegen incassobureau GGN.

Omdat ik na 14 dagen absoluut niets meer vernomen had van GGN, besloot ik nog een laatste courtesy call te plegen. Na weer een half uur van mijn leven verspild te hebben in de GGN-wachtrij, kreeg ik te horen dat er nog helemaal niets met mijn bezwaar gedaan was. Ik heb ze toen haarfijn uitgelegd dat de door mij gestelde termijn voorbij was en dat ik met mijn jurist contact ging opnemen over het opstarten van een zaak tegen GGN. Blijkbaar was dit voor GGN reden om nu wel in actie te komen en vlogen de excuses mij nu ineens om de oren. Uiteindelijk heb ik ze twee dagen respijt gegeven en elke dag belde er wel één of meerdere medewerkers van GGN op om mij op de hoogte te houden van de afhandeling van mijn dossier.

Zo werd ik gebeld door de AVG-functionaris die mij probeerde te overtuigen dat ze correct gehandeld hadden inzake mijn persoonsgegevens. Ik heb haar duidelijk verteld dat ze die discussie maar moest gaan voeren met de Autoriteit Persoonsgegevens wanneer mijn klacht behandeld werd. Ook werd ik gebeld door iemand die mij vertelde dat ze naar aanleiding van mijn bezwaar contact op zouden gaan nemen met Bol.com en dat ze op basis van de gegevens die door Bol.com verstrekt zouden worden heel snel en eenvoudig konden zien of er sprake is van fraude. Say what?! Blijkbaar kan men dus eenvoudig zien of er sprake is van fraude, maar kiest men er dus voor om dat pas te doen nadat je iemand beschuldigt van wanbetaling en probeert geld uit de zak te kloppen? Blijkbaar neemt men ook niet de moeite om dit te doen nadat er bezwaar gemaakt is? Blijkbaar neemt men die moeite pas wanneer iemand je juridisch dreigt aan te pakken en melding te gaan maken van je wanpraktijken?

Daarmee wordt de ware aard van de incasso-industrie weer pijnlijk zichtbaar. Op hun websites staan allemaal mooie verhalen over hoe ze zo sociaal voelend zijn en altijd zullen zoeken naar passende oplossingen en meer van die prietpraat. In de praktijk blijken het eenvoudigweg een stelletje graaiers die proberen over andermans rug geld te verdienen. Regelrechte witte-boordencriminaliteit…

Ik heb dan ook besloten om voortaan enkel nog eenmalig op vorderingen van deze lagere levensvormen te reageren middels een mailtje met daarin de tekst:

Ik wijs uw vordering af. Mocht u toch geld aan mij willen verdienen, dan laat u zich maar omscholen tot een eerlijk beroep en kunt u een offerte uitbrengen wanneer mijn schijtpijp verstopt zit.

De groeten!

Daar zijn de cowboys weer…

Cowboys

Een tijdje geleden schreef ik over de cowboys van AfterPay, die mij voor de rechter sleepten op basis van mijn voornaam, achternaam en geboortejaar. Na het inschakelen van een advocaat besloot AfterPay vlak voor de rechtszitting hun keutel in te trekken en daarna hoorde ik niets meer. Geen excuses, geen briefje, geen bloemetje… helemaal niets.

Je zou verwachten dat ze hun lesje wel geleerd hadden en veel beter fraudemanagement zouden gaan toepassen maar helaas blijkt het nog steeds een lucratief businessmodel om onschuldige burgers te dreigen met incassobureaus in plaats van gedegen fraudemanagement want tot mijn verbazing kreeg ik wederom vorderingen van AfterPay.

Blijkbaar had ik weer goederen besteld en de daarop volgende rekeningen niet betaald. De goederen niet alleen besteld bij dezelfde webshops als de vorige keer, ze waren ook afgeleverd op dezelfde woonadressen! Alleen het e-mailadres dat was gebruikt, week een klein beetje af. In plaats van rutgerkirkels1975@gmail.com was nu rutgerkirkels75@gmail.com gebruikt.

De vorige keer heb ik Syncasso, het incassobedrijf dat AfterPay gebruikt, mijn echte e-mailadres gegeven om de facturen te ontvangen die ik nodig had voor de aangifte bij de politie. Voor het gemak had men nu dit e-mailadres gebruikt om de vorderingen naartoe te sturen. Blijkbaar vond niemand het vreemd dat dit adres niet alleen afweek van het gebruikte adres bij de bestelling maar ook de fraudezaak die gelogd was op mijn naam werd niet bekeken, terwijl mijn echte e-mailadres vanuit dat dossier kwam.

Op de website van Syncasso staat een quote van Marcello Driesenaar:

Waarom zou je met harde hand ingrijpen als je met harde data een hoop ellende kunt voorkomen?

 

Nou, Marcello… misschien moeten jullie de marketingpraat op jullie website maar eens in de praktijk gaan brengen!

De hele exercitie begint dus gewoon weer opnieuw. Ik heb contact opgenomen met het incassobureau om de vorderingen (totaal €476,73) af te wijzen. De incassomedewerker gaf aan dat ze met AfterPay zouden gaan overleggen, maar kon niet vertellen wanneer ze weer contact met mij zouden gaan opnemen. Toch grappig dat ze zelf meteen met uiterlijke termijnen gaan strooien maar wanneer de situatie omgekeerd is blijken dit soort termijnen ineens minder belangrijk.

Na het gesprek met Syncasso heb ik besloten om maar weer een klein onderzoekje te starten en contact op te nemen met de betrokken webwinkels. Met name bij WeFashion werd ik goed geholpen. Binnen enkele minuten hadden ze het vorige incident gevonden in hun systeem en gaf men aan dat men intern even moest overleggen in verband met privacy-wetgeving. De volgende dag werd ik al teruggebeld en gaf men aan dat men de gegevens graag wilde verstrekken, maar om te verifiëren dat ik de juiste persoon was wilde men graag een kopietje van mijn legitimatie, waarbij ze keurig doorgaven welke gegevens ik daarop kon doorstrepen in verband met mijn eigen privacy. Het kwam op mij zeer professioneel over en doet mij deugd dat er bedrijven zijn die dit soort zaken uiterst serieus nemen.

Vanwege mijn vorige ervaring met AfterPay heb ik maar weer mijn advocaat ingeschakeld. Omdat identiteitsfraude een strafbaar feit is, besloot ik ook maar weer eens te bellen met de politie via 0900-8844 (0900-TUIG) en een afspraak te maken om wederom aangifte te doen. Ook deze keer zal ik de politie voorzien van de metadata die ik middels de benaderde ondernemers verkregen heb.

Ook heb ik inmiddels contact met de redactie van het consumenten Kassa van BNN/VARA. Wellicht is dit onderwerp interessant genoeg voor hen om er een item over te maken. Tijdens mijn contacten met ondernemers kreeg ik veelal te horen dat dit soort fraudegevallen veel voorkomt. Ook de politie gaf aan dat veel mensen toch maar betalen omdat ze niet naar de rechter durven te gaan. Intussen blijft AfterPay gewoon vorderingen versturen en doet men (intussen aantoonbaar) onvoldoende aan fraude-onderzoek.

Heb je zelf een soortgelijke ervaring? Neem dan contact met mij op. Misschien wordt dan duidelijk hoe groot dit probleem werkelijk is en kunnen we AfterPay er van overtuigen te stoppen met dit soort achterlijke praktijken!

Wil je je ervaring delen? Gebruik dan het onderstaande contactformulier: